Entries tagged with “mark rutte”.


Tijdens de verkiezingscampagne voor de Tweede Kamer (juni 2010, weet u nog?) was Mark Rutte op de radio. Op 22 februari nam hij bij BNR achter de microfoon plaats, als gastpresentator van PepTalk. Ik zat in de auto en luisterde toevallig. Rutte ging in gesprek met luisteraars die reageerden op zijn stellingen.

Tijdens die uitzending had ik een gedachte die me is bijgebleven. Vaak als ik Mark Rutte hoor spreken of zie acteren, nu als premier van Nederland, komt deze gedachte weer bij me op: ‘De man doet het geweldig als presentator. Als je niet beter wist, zou je denken dat hij het programma dagelijks presenteert.’ Hij hanteerde het format bedreven en schijnbaar moeiteloos. Even een luisteraar te woord staan, dan weer de volgende beller, cut to commercial, aankondiging van de tweede ronde, geen probleem.

De afgelopen tijd is er veel geschreven en gesproken over Rutte’s eerste honderd dagen. Velen geven Rutte het stempel communicator. Ik zie eerder een presentator. Iemand die het goed kan brengen, iemand die anderen de gelegenheid biedt om hun mening te geven.

Als Jolande Sap haar verhaal houdt waarin ze steun aan de Kunduzmissie geeft, haalt Rutte een oude interviewtruc van stal, die hij ook al gebruikte bij de presentatie van het regeerakkoord. Knikken, heel veel knikken. Non-verbaal je instemming uiten met de spreker. Gespeelde empathie voor diens standpunt. ‘Kom maar meisje. Ik luister, ik hoor wat je zegt, ik ben de microfoon, de megafoon voor je opvattingen. We zijn het met elkaar eens en dat mag de wereld weten.’

Het tafereel met Sap riep de herinnering op aan de presentatie van het regeerakkoord, toen Rutte samen met Verhagen ook al zo driftig stond te knikken bij de vol-op-het-orgelteksten van Geert Wilders. Velen zagen het als een instemmend gebaar. Ik vermoed dat het meer aansporend bedoeld was:  ‘Toe maar, jongen. Het is jouw mening, kom er maar voor uit.’ En zo help je ze over de streep.

Toch jammer dat Mark niet voor een baan bij de omroep heeft gekozen.

De sneeuw is gesmolten, maar het klimaat blijft guur in Nederland. De rechter legt een ‘bom onder het asielbeleid‘ (Nieuwsuur, 11 januari) van ons ooit gastvrije, tolerante land. Het vonnis betekent dat onze staat een Angolese vrouw niet mag scheiden van haar drie kinderen (waarvan er twee in Nederland geboren zijn). Je leest het goed. Wij, Nederlanders, (more…)

Het was een liefdesverklaring van twee heren voor een ongenaakbare vrouw. Nog één keer maakten Jeroen en Paul de voorvrouw van GroenLinks het hof, namens progressief Nederland, namens alle zwevende kiezers die het potlood wel eens naast haar naam hadden laten neerkomen. Misschien zelfs wel namens Geert uit Venlo die het nog zal missen om het met haar oneens te kunnen zijn. Zou hij huile huilie hebben gedaan in een verlaten PVV-fractiekamer? <b>LEES VERDER</b>

De vervuiling van het ideologische landschap neemt groteske vormen aan.

Nu weer dit: de socialistische oppositie maakt de reactionaire plannen van een liberaal-christen-democratisch kabinet mogelijk. Roemer knapt het vuile werk op voor Rutte, (more…)

Het rookverbod in de horeca terugdraaien, 130 rijden in het donker, kerncentrales in plaats van CO2-opslag, oude mannen aan de macht. Het grote woord mag er wel eens uit: dat kabinet-Rutte is een reactionaire bende.

Ja, ‘reactionair’, proef dat woord eens op je tong en voel hoe lekker het bekt, zeker in combinatie met ‘Rutte’. Het is een beetje een vergeten term, maar eentje die het wel eens beter zou kunnen doen dan ‘fascist’ roepen tegen Wilders (wat is dat toch met die cultuurfilosofen?). (more…)