Entries tagged with “jon stewart”.


Ik ben een enorme fan van John Stewart. Eigenlijk mag dat niet, want mijn Amerikaanse ex-vriendin, die na een paar jaar sappelen in Amsterdam het geluk had om gecast te worden als Daily-Showcorrespondent, werd na twee seizoenen door the man himself bedankt voor bewezen diensten. Gelukkig is het met haar helemaal goed gekomen. Ze is binnenkort te zien als Horny Patty in de Amerikaanse comedyserie Hung en heeft ook nog een boek geschreven over haar Daily-Showervaringen (en veel meer gênants, waaronder haar relatie met een Hollandse jongen die grappig genoeg een naam heeft die rijmt op Frans).

Maar goed, The Daily Show, dat is mijn dagelijkse dosis Amerikaanse cultuur en taal. Zo blijf ik ook vijftien jaar na mijn laatste bezoek aan the greatest country on earth bij over de actualiteit aldaar, vooral in het politieke domein. Verder is het meesterlijke satire met een groot hart.

Humor in het Hilton

Ik ben een enorme fan van Dit was het Nieuws. Ik heb een paar keer in het publiek gezeten bij de opnames van de eerste serie (toen nog met Thomas Acda). Sommige mensen hebben Prince zien spelen in Paradiso, in 1981. Ik ben een van de gelukkigen die de opkomst van JJ van der Wal live hebben zien plaatsvinden in het knusse Toomlers in het Amsterdamse Hilton. Hij was een jaar of twaalf en speelde met hazenlip en al de hele zaal plat.

Jij-bak over ‘Grap’

Dus toen The Daily Show, Nederlandse editie met Jan Jaap van der Wal werd aangekondigd, was ik enthousiast. Dit kon wat worden. Na twee afleveringen was ik eigenlijk net zo teleurgesteld als Jean Pierre Geelen, in zijn tv-recensie ‘Grap’ voor de Volkskrant. Maar gelukkig lijden de opmerkingen van JP aan hetzelfde euvel als de eerste twee Daily Shows van het team rond JJ. Jean Pierre loopt achter bij de actualiteit. Want The Daily Show aflevering 3 was een meesterlijke revanche voor de weifelende start. Snel, puntig, actueel. Grappige visuals, sterke punch lines, goede timing. Helemaal goed!

IJzeren formule

Waarom was deze aflevering zo goed?

Niet omdat het team het advies van JP volgde en aan het improviseren sloeg. Nee, juist omdat ze de formule van de Amerikaanse show strakker volgden. The Daily Show with Jon Stewart hanteert een ijzeren formule, samengesteld uit allerlei vaste ingrediënten. De correspondenten, de zogenaamd nieuwe rubrieken, de voorspelbare kreten van Jon bij het aankondigen van de gast en het ‘moment of Zen’. Al naar gelang het nieuws wordt een onderdeel ingeplugd. Het vakmanschap druipt eraf. De formule is de basis. En dat is wat JJ en zijn team frisse gezichten gaat redden. Vakmanschap en een goede formule. O, en ik zou zeker een onderbrekinkje inlassen voor een paar Comedy-Centralpromo’s.

The Daily Show, Nederlandse editie: stick to the script en gij zult Spinoza heten.

PS

Als je geïnteresseerd bent in het boek van mijn ex: shop op amazon. Die meid kan schrijven. Au!

Wie krijgt er gelijk? Aan de ene kant heb je het reclameblad dat ronkend schrijft over  ‘de grote belofte van Facebook?’ (Adformatie, 13 januari). In de andere hoek zien we Victor Passarella, student en early adapter, die in een Amerikaanse krant zegt: ‘With Facebook on what could finally be the downfall, (more…)

Sinds de moord op Pim Fortuyn roept een aanslag op een politicus de vraag op van welke kant de kogel kwam. Van links, rechts of recht door zee. Beschuldigingen vliegen over en weer, de kolommen stromen vol meningen, de vraag of woorden daden zijn blijft wederom onbeantwoord.

Amerika heeft een bijzondere hofnar die in het licht van de gebeurtenissen in Arizona zijn schelmenkap een ogenblik afzet en wijze woorden spreekt over waar het nu echt om gaat. Satirische superster Jon Stewart laat zijn masker vallen en (more…)

Op het grote beeldscherm zijn drie auto’s te zien die stapvoets rijden. Aan de modellen te zien zijn we onmiskenbaar in de Verenigde Staten. Dan zien we vier andere auto’s. Op het podium waar het scherm te zien is, staat een man te fantaseren wie er in die auto’s zouden kunnen zitten. Een Mormoon die fan is van de rapper Jay-Z, een Latino timmerman, een moeder van twee kinderen, een vrouw die lid is van Vereniging van Wapenbezitters en tegelijk fan van Oprah, een homoseksuele bankier die ook fan is van Oprah.

Dan zoomt de camera uit en zien we vier banen kruipend spitsverkeer. Het gaat allemaal dezelfde richting op. De man vertelt dat al die auto’s, al die bestuurders uiteindelijk samen door een tunnel moeten. Om de beurt, net als in de file, één voor één, om veilig thuis te komen. Ja, je kunt natuurlijk even gas geven en via de vluchtstrook voordringen. Maar over dat soort types vloeken we binnensmonds of halen we onze schouders op. We weten dat we allemaal ongeveer even laat thuis komen. (more…)