Entries tagged with “apple”.


Ken je het BBC-programma Dragon’s Den? Vijf rijke investeerders luisteren naar een pitch van druistige ondernemers en enthousiaste uitvinders die allemaal hopen op een cashinjectie en toegang tot de kennis, ervaring en het netwerk van de vijf vermogende ‘dragons’. Het is een van de weinige programma’s waarbij ik hartgrondig vloek als ik het heb gemist. Helaas mogen wij aan deze kant van de grijze plas geen gemiste uitzendingen bekijken.

Gisteren zag ik Ronald Plasterk bij Nieuwsuur en ik moest aan Dragon’s Den denken. Het zal de manier zijn waarop de politieke partijen aan de linkerkant van de Kamer omgaan met het gedoogkabinet van de reactionaire Rutte en bepaalde keuzes en besluiten verdedigen. Herhaaldelijk werken zij op tamelijk cruciale dossiers mee aan de agenda van het kabinet, of het nu gaat om steun voor het opleiden van politie-agenten voor de oorlog in Afghanistan of steun aan Griekenland. En elke keer is het argument dat dit in het belang is van de Afghanen, de Grieken en uiteindelijk van ons allemaal. Zou dat nu echt zo zijn? Of zou het in het belang van het land en in het verlengde daarvan van onze internationale partners zijn dat dit kabinet zo snel mogelijk naar huis wordt gestuurd, linksom of rechtsom?

Waar in Dragon’s Den de kandidaten om een investering vragen, lijken het in Nederland kandidaten Cohen en Sap die maar blijven investeren in de relatie met een premier die geen return on investment gaat bieden. Zal de kiezer hen uiteindelijk belonen? Aan de peilingen valt af te lezen dat ook deze uiteindelijk een droog oordeel over de linkse moreelverantwoordelijken velt: ‘I’m out’.

Plasterk komt nu met een tienpuntenplan. Zou de achterban van links echt zitten te wachten op tien redelijke standpunten? Of verlangt men een klip en klaar antwoord op Rutte en zijn reactionaire kompanen Verhagen en Wilders: compromisloze oppositie? Eens normaal doen zou voor de oppositie zo gek nog niet zijn.

PS Gisteren, toen ik dit stukje schreef en het filmpje met Jobs vond, ging het even door me heen: ‘de volgende keer dat we over Steve Jobs horen, is hij dood.’ Vandaag blijkt dat te kloppen. Ik heb nog even overwogen om het weg te halen, uit respect. Maar eigenlijk vind ik het een mooie tribute. Enjoy with a smile.

 

Ik ben dol op de V&D. Dat komt door vroeger. Toen ik een jaar of zes, zeven was, vormde het bezoek aan Vroom en Dreesmann een van de hoogtepunten van een dagje naar de grote stad. De bus die zo trilde door de machtige dieselmotor, het pannenkoekenhuis met de geruite tafelkleedjes en de V&D, daar kon ik weer weken op teren.

Mijn oom werkte bij V&D, als ik het me goed herinner op de afdeling stoffen en fournituren. Eerst in Groningen en later in Den Haag. Mijn god, wat vond ik het machtig om dat warenhuis te bezoeken. Vooral vanwege de roltrap, een slang die zichzelf opvrat en uitspuwde. Dreigend en veilig tegelijk. Je ging erop staan en hup je ging mee naar boven, onverbiddelijk. Wat een gevoel! Alsof je naar de maan vloog.

Tegenwoordig bezoek ik om de maand de V&D, aan het Rokin in Amsterdam. Eerst met zoon, maar sinds die Cool Cat heeft ontdekt, meestal alleen nog met dochter. We kopen er kleren voor haar. Zij heeft eindeloos shop- en pasgeduld. Het moet niet alleen goed staan, maar ook goed zitten. Daar nemen we de tijd voor. Zij in het pashokje, ik met een stapel broeken, leggings en shirtjes op een kruk aan de andere kant van het gordijn. Ik houd van de V&D. Het is een oase van rust vergeleken bij de H&M, de kwaliteit kleding is er beter dan bij de overschatte HEMA en het ontbreekt aan de poeha van de Bijenkorf. Geef mij maar de V&D.

Nu heeft V&D een commercial op teevee. Een spotje met een hippe voorjaarsdeun van Giovanca. En heel veel vrouwen. Ze plukken van alles uit de boom die sinds een jaar of wat het logo van V&D vormt. De vrouwen zijn midden twintig tot midden dertig en plukken de boom leeg, zonder dat de takken kaal lijken te raken. Mijn favoriete moment is het shot waarin een vrouw het woord Apple uit de boom plukt. Niet om haar Adam mee te verleiden, maar om te vieren dat ze vrouw is en kan kopen wat ze wil. De man is enkel de schouders waarop zij klimt om te plukken van de boom.

Sublieme boodschap: wie Apple plukt, neemt kennis van Goed en Kwaad.