Archive for October, 2010

Op het grote beeldscherm zijn drie auto’s te zien die stapvoets rijden. Aan de modellen te zien zijn we onmiskenbaar in de Verenigde Staten. Dan zien we vier andere auto’s. Op het podium waar het scherm te zien is, staat een man te fantaseren wie er in die auto’s zouden kunnen zitten. Een Mormoon die fan is van de rapper Jay-Z, een Latino timmerman, een moeder van twee kinderen, een vrouw die lid is van Vereniging van Wapenbezitters en tegelijk fan van Oprah, een homoseksuele bankier die ook fan is van Oprah.

Dan zoomt de camera uit en zien we vier banen kruipend spitsverkeer. Het gaat allemaal dezelfde richting op. De man vertelt dat al die auto’s, al die bestuurders uiteindelijk samen door een tunnel moeten. Om de beurt, net als in de file, één voor één, om veilig thuis te komen. Ja, je kunt natuurlijk even gas geven en via de vluchtstrook voordringen. Maar over dat soort types vloeken we binnensmonds of halen we onze schouders op. We weten dat we allemaal ongeveer even laat thuis komen. (more…)

Op de fiets van de Pijp naar Studio K in Oost is alsmaar rechtdoor. We gaan op de Ceintuurbaan de Nieuwe Amstelbrug over, vervolgens langs Hartog’s Volkorenbakkerij en het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. Dan fietsen we door het Oosterpark waar de Schreeuw van Theo staat, en steken we de Linnaeusstraat over, de Javastraat in.

In deze winkelstraat bruist het: Hollandse slijterij, Turkse bakker, Marokkaanse groenteboer, multinationale elektronicazaak. De wereld volk op straat. Veel Amsterdamse reuring. Een stuk trottoir is afgezet met politielint, de brandweer en politie hebben alles onder controle. Wat is er gebeurd? Binnenbrand of inbraak? De omstanders lijken niet bijster onder de indruk. (more…)

We gaan schreeuwen, is het idee. Om cultuur. Reclamebureau KesselsKramer, dat ooit een baanbrekende campagne op fluistertoon voor Ben bedacht, heeft nu verzonnen dat kunstenaars en publiek moeten gaan schreeuwen.

Musici moeten schreeuwen met hun instrumenten, acteurs op het podium, tieners gillen om hun CJP. FNV Kiem en lobbyclub kunsten ’92 hopen op duizenden Damschreeuwers. BLOGGERS EN COLUMNISTEN MOETEN OP 20 NOVEMBER IN HOOFDLETTERS GAAN SCHRIJVEN!!! Dat worden heel veel woedend opengesperde monden, een hoop linkse gebitten waar een tandarts zijn vingers bij aflikt. Veel oerkreten, luid gebrul, schril geluid en dan naar adem happen.

Zo, dat is eruit. En nu? Hoe verder, na al dat geschreeuw? Gaan we dan smeken, huilen, bidden of lachen om cultuur? Ben indachtig, laten we eens beginnen met gewoon Zijn. Nederland is cultuur, wij zijn de cultuur.

Kunstenaars en cultuurmakers van ons mooie Nederland: wake up and smell the coffee. Wilders gaat de Nederlandse cultuur zuiveren met gedoogsteun van CDA en VVD. Tot nu toe reageert de kunstsector defensief op het regeerakkoord. Maar als de cultuur zelf onder vuur ligt, is er maar één devies: ten aanval!

Bezuinigen of zuiveren?

Hoelang blijft de wereld van kunst en cultuur het regeerakkoord nog zien als een bezuinigingsoperatie? Wanneer doorziet zij de PVV-agenda om de Nederlandse cultuur te zuiveren? Geert Wilders was er glashelder over toen hij op 29 september jl. verklaarde: ‘Dit akkoord gaat Nederland Nederlandser maken’. Het is tijd dat kunstenaars en medestanders pal staan voor hún versie van de Nederlandse cultuur. (more…)

Het was weer smullen in de Volkskrant van afgelopen maandag. Vlak voor de Algemene Beschouwingen krijgt Job Cohen een volle pagina om zijn rol als oppositieleider te claimen. Zijn verhaal doet de moed in de schoenen zakken: de teksten zijn even wazig als de fraaie en ongetwijfeld bedoeld onscherpe foto van Joost van den Broek. Job heeft voor de verandering zijn stropdas à la Wouter afgedaan, maar van losheid was er verder geen sprake.

Wat zegt Job, op pagina 3? (more…)